Psalm 42  iGTM

Als een hert

1. Als een hert dat in de warmte
zoekt naar water, grote dorst,
zo verlangt mijn hart naar kalmte,
zo verlang ik naar mijn God.
Wanneer zal ik bij U zijn?
Voel ik U weer van dichtbij?
U bent God, de Bron van leven,
Ik verlang zo naar uw vrede.

2. Diep van binnen zo verdrietig,
diep van binnen zo alleen.
Hoor ik stemmen die mij vragen:
‘Waar is God? Waar is Hij heen?’
Wanneer zal ik bij U zijn?
Voel ik U weer van dichtbij?
U bent God, de Bron van leven.
Ik verlang zo naar uw vrede.

3. Soms denk ik aan vroeger’ tijden.
Ach, wat liep ik graag vooraan
om te zingen en te vieren,
dankbaar in Gods huis te staan.
Wanneer zal ik bij U zijn?
Voel ik U weer van dichtbij?
U bent God, de Bron van leven,
wanneer kan ik dank U geven?

4. Waarom ben ik zo onrustig?
Waarom heb ik veel verdriet?
Ik moet op de Heer vertrouwen.
Hij, mijn God, verlaat me niet!
Ik weet dat Hij mij bevrijdt.
Eens dan zing ik weer verblijd.
U bent God, de Bron van leven.
Dank en lof zal ik U geven.

5. Hier in ’t noorden zoveel water,
stromen water om mij heen,
voel ik mij door God verlaten.
‘t Water striemt, ik ben alleen.
Wanneer zal ik bij Hem zijn?
Voel ik Hem weer van dichtbij?
Bidt tot God, de Bron van leven,
Hij zal jou zijn liefde geven.

6. Deze vraag wil ik nu stellen:
Waarom God vergeet U mij?
Waarom blijft de vijand rellen?
Waarom alles zwart voor mij?
Waar bent U die mij beschermt?
Hoor de vijand die weer kermt:
‘Heeft jouw God je nu verlaten?’
Hoor ze lachen, spottend praten.

7. Waarom ben ik zo onrustig?
Waarom heb ik veel verdriet?
Ik wil op de Heer vertrouwen.
U mijn God, verlaat me niet!
Ik weet dat U mij bevrijdt,
en dan jubel ik verblijd:
U bent God, de Bron van leven.
Dank en lof zal ik U geven.